Najlepsze filmy krótkometrażowe z całego świata, a wśród nich zwycięzca Europejskiej Nagrody Filmowej dla Najlepszego Filmu Krótkometrażowego - „Miasto poetów” (City of Poets) czy zdobywca Głównej Nagrody Jury dla Filmu Krótkometrażowego na Sundance - „Mistrz przemówień” (The Baddest Speechwriter of All), który będzie miał na MDAG swoją premierę europejską. W tegorocznym Konkursie Krótkometrażowym nie zabraknie także nominowanych do Oscara® „Dzieci, których już nie ma” (Children No More: Were and Are Gone) oraz czterech wyjątkowych polskich filmów. Ten zróżnicowany pod względem tematów oraz formy zestaw liczy aż 21 tytułów i zostanie zaprezentowany w czterech blokach konkursowych w Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Katowicach oraz Łodzi. Znamy już pełny skład jednego z trzech najważniejszych konkursów Millennium Docs Against Gravity. Wszystkie konkursowe filmy zostały wyreżyserowane przez 11 kobiet i 11 mężczyzn.
23. MDAG odbędzie się od 8 do 17 maja 2026 roku w kinach w siedmiu miastach (Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Poznaniu, Katowicach, Łodzi oraz Bydgoszczy) oraz od 19 maja do 1 czerwca online na mdag.pl!
Kadr z filmu „Rio nadal jest piękne” (Rio Remains Beautiful), reż. Felipe Casanova
[Muzycy grający na bębnach podczas ulicznej parady w tłumie ludzi]
To już piąta edycja Konkursu Krótkometrażowego, co skłania nas do podsumowań. Czujemy, że przyjęta przez nas od samego początku taktyka, żeby każdego roku pokazywać jak najbardziej różnorodne filmy pod względem tematów, formy, tempa czy sposobu opowiadania, pozwala publiczności lepiej zrozumieć kierunek rozwoju kina dokumentalnego. W tegoroczym konkursie znajdziecie zarówno filmy zrealizowane jako reakcja na bieżące wydarzenia, jak wstrząsające „Dzieci, których już nie ma” i „Hassan”, które opowiadają o sytuacji dzieci w Strefie Gazy, jak również artystycznie dopracowane historie o naszych pragnieniach oraz sposobie życia - pokazywane premierowo w Cannes „+10k” czy „Jak złapać motyla?”, które ma w marcu światową premierę na festiwalu SXSW w Austin. Jak zawsze w tym zestawie znajdzie się miejsce dla esejów filmowych, filmów obserwacyjnych oraz animacji. Każdy blok to prawdziwa podróż dookoła świata, która jest źródłem emocji oraz wiedzy - Mateusz Góra, dyrektor Konkursu Krótkometrażowego
Kadr z filmu „Mistrz przemówień” (The Baddest Speechwriter of All), reż. Ben Proudfoot, Stephen Curry
[Ilustrowany mężczyzna rozmawiający przez zielony telefon stacjonarny.]
W Konkursie Krótkometrażowym znalazły się cztery polskie filmy. Aż dwa z nich opowiadają o siostrach-bliźniaczkach. Helena Stańczyk w pięknej animacji dokumentalnej „Maluję swój autoportret, a wychodzi mi moja siostra” (prod. Szkoła Filmowa w Łodzi) przygląda się życiu i twórczości sióstr Wahl. Z kolei w „Twin Days” (prod. Studio Munka) reżyserki i bohaterki Nadia oraz Sara Szymańskie ruszają na festiwal bliźniaków w Ohio. Dwa pozostałe filmy dotyczą dorastania w Polsce pokazanego z perspektywy bohaterek i bohaterów, którzy trafili do naszego kraju z innych państw. Mieszko Chomka w „Bujając w obłokach” pokazuje dwie przyjaciółki z Ukrainy, które włamują się na nieczynny basen, żeby w marzeniach wrócić do rodzinnych stron w Ukrainie. Z kolei Krzysztof Tomaszewski w „Mentorze” przygląda się młodemu małomównemu bokserowi, który jest dla swoich kolegów z treningów zagadką, ponieważ pochodzi z innej kultury. Oba filmy zostały wyprodukowane przez Szkołę Filmową w Łodzi.
Konkurs Krótkometrażowy 23. MDAG:
Kadr z filmu „Królowe taksówek” (Auto Queens), reż. Sraiyanti
[Kierowca tuk-tuka jadący nocą ulicą, widok z tylnego siedzenia]
„+10k”, reż. Gala Hernández López (Francja, Hiszpania)
Pol ma 21 lat i mieszka z babcią. Jego życiowym celem jest zarabianie przynajmniej 10 tysięcy euro i posiadanie wielkiego domu w Miami. W celu realizacji swojego marzenia podąża za radami internetowych coachów i inwestuje w kryptowaluty.
„Air Horse One”, reż. Lasse Linder (Szwajcaria, Belgia)
Dziennik z życia końskiej celebrytki. Legacy to jeden z najbardziej utytułowanych koni w skokach przez przeszkody na świecie. Jak wygląda jej wypełnione podróżami życie?
„Apokalipsa wczoraj, dzisiaj, jutro i pojutrze” (Apocalypse Yesterday, Today, Tomorrow, and the Day After Tomorrow), reż. Anastasiia Bonadyha (Czechy)
Bohdan - zwykły mieszkaniec ukraińskiego Nikopola. Jeden z wielu, którzy zostali w swojej ojczyźnie, nawet jeśli mogą zginąć każdego dnia. Jego marzycielska natura i głęboka wiara pozwalają mu znaleźć siłę wobec rozgrywającej się wokół apokalipsy.
„Bujając w obłokach” (Heads in the Clouds), reż. Mieszko Chomka (Polska)
Dwie przyjaciółki włamują się na nieczynny, opróżniony basen. Zamiast wodą, wypełniają go swoimi wspomnieniami i zabawami z rodzinnych miast - Kijowa i Charkowa.
Kadr z filmu „+10k”, reż. Gala Hernández López
[Mężczyzna w czapce i fioletowej marynarce na tle nowoczesnych wieżowców]
„Daleko od Bejrutu” (Far From Beyrouth), reż. Mon Dewulf (Belgia)
Mon mieszkał ze swoim partnerem Karimem w bezpiecznej Brukseli. Karim wyrusza do rodzinnego Bejrutu, w którym sytuacja robi się niebezpieczna. Przesyłane przez niego wiadomości stają się zapisem tragicznych wydarzeń, ale też listem miłosnym do ukochanego.
„Dzieci, których już nie ma” (Children No More: “Were and Are Gone”), reż. Hilla Medalia (USA)
W Tel Awiwie aktywiści co tydzień zbierają się na milczącym czuwaniu, by wyrazić sprzeciw wobec wojny w Strefie Gazy i upamiętnić dzieci zabite w izraelskich atakach. Jak reagują na nich osoby przechodzące obok?
Kadr z filmu „Hassan”, reż. Mohammed Alshareef (Palestyna, Francja, Katar, Jordania)
[Mężczyzna stojący obok ruin zawalonego budynku]
„Gorzkie owoce” (Fruits of Despair), reż. Nima Nassaj (Iran)
Irański reżyser Nima Nassaj pracuje nad filmem o sytuacji w Palestynie. Obrazy sprzed lat idealnie pasują do tego, co dzieje się obecnie w Strefie Gazy. Niespodziewanie Nima sam zostaje wciągnięty w wir wojny, gdy Izrael rozpoczyna atak na Iran.
„Hassan”, reż. Mohammed Alshareef (Palestyna, Francja, Katar, Jordania)
Kilkunastoletni Hassan żyje w Strefie Gazy i wie, że w każdej chwili zarówno on, jak i jego rodzina, mogą zginąć, więc chciałby się do nich po prostu przytulić. Niestety nie mogą być razem przez działania wojenne. Czy ich jeszcze kiedyś zobaczy?
„Jak złapać motyla?” (How to Catch a Butterfly), reż. Kiriko Mechanicus (Niderlandy)
21-latek zabił osiem kobiet pochodzenia azjatyckiego, żeby „stłumić swoje niekontrolowane pożądanie seksualne”. Kiriko Mechanicus pisze listy do mordercy, bo pragnie zrozumieć, co rasowe fetysze mówią o społeczeństwach, w których się wychowaliśmy.
K
adr z filmu „Maluję swój autoportret, a wychodzi mi moja siostra” (I’m Painting a Self-portrait, but All I See is My Sister’s Face), reż. Helena Stańczyk
[Czarno-biała animacja dwóch kobiet siedzących razem na kanapie]
„Królowe taksówek” (Auto Queens), reż. Sraiyanti (Indie)
Mohana, przewodnicząca pierwszego w Tamilnadu związku zawodowego kierowczyń taksówek, zaczyna rozumieć, jak dużo pracy przed nią, żeby zmienić społeczne nastawienie do widoku kobiety za kierownicą w Indiach. Czy uda jej się spełnić marzenie o równości?
„Maluję swój autoportret, a wychodzi mi moja siostra” (I’m Painting a Self-portrait, but All I See is My Sister’s Face), reż. Helena Stańczyk (Polska)
Krótkometrażowy, animowany film dokumentalny o Alicji i Bożenie Wahl - siostrach bliźniaczkach i artystkach wizualnych, tworzących w drugiej połowie XX wieku. Film powstał w oparciu o fragmenty dzienników Alicji oraz twórczość obu artystek.
„Mamo, czy żyrafy płaczą?” (Amma, Do Giraffes Cry?), reż. Kartikeya Saxena (Czechy)
Podróż po zakamarkach ogrodu zoologicznego, zmuszająca do przemyślenia naszej relacji ze zwierzętami, które żyją w niewoli, żebyśmy my mogli czerpać przyjemność z podglądania ich życia.
Kadr z filmu „Gorzkie owoce” (Fruits of Despair), reż. Nima Nassaj
[Czarno-białe archiwalne ujęcie trzech osób, dorosłych i dziecka, idących ulicą wśród zniszczonych budynków i gruzów.]
„Mentor”, reż. Krzysztof Tomaszewski (Polska)
Mentor to tajemniczy bokser trenujący na warszawskiej Pradze. Grupa jego znajomych z klubu sportowego snuje domysły o tym, kim jest naprawdę, a ich wspólne wyobrażenia o jego życiu konfrontują się z rzeczywistością.
„Miasto poetów” (City of Poets), reż. Sara Rajaei (Niderlandy)
Z rodzinnych nagrań i fotografii irańska reżyserka tka historię metaforycznego miasta, w którym wszystkie ulice noszą imiona poetów. Gdy wybucha wojna, do życia mieszkańców wkrada się chaos i nikt nie ma już czasu myśleć o poezji.
„Mistrz przemówień” (The Baddest Speechwriter of All), reż. Ben Proudfoot, Stephen Curry (USA)
Kipiący energią 95-letni Clarence B. Jones to klarnecista, prawnik specjalizujący się w prawie autorskim i zaufany prawnik Martina Luthera Kinga Jr., który jest współautorem słynnego przemówienia wygłoszonego podczas Marszu na Waszyngton.
Kadr z filmu „Daleko od Bejrutu” (Far From Beyrouth), reż. Mon Dewulf
[Dwie osoby idą przez pustą ulicę w ziarnistym, archiwalnym ujęciu]
„Portret, który uratował mi życie” (I Believe the Portrait Saved Me), reż. Alban Muja (Kosowo)
Dwadzieścia pięć lat po porwaniu podczas wojny w Kosowie malarz Skender Muja opowiada, jak udało mu się przeżyć dzięki zaskakującemu zbiegowi wydarzeń.
„Rio nadal jest piękne” (Rio Remains Beautiful), reż. Felipe Casanova (Belgia, Szwajcaria, Brazylia)
Karnawał w Rio. Na ulicach bawią się ludzie. Ilma z małego wózka sprzedaje im napoje. Kocha energię tłumu, podziwiając jego poczucie wolności. Podobną energię miał w sobie jej syn, który stał się przypadkową ofiarą policyjnej przemocy.
„Sama nie wiem” (I’m Not Sure), reż. Luisa Zürcher (Szwajcaria)
Pełna zabawnych momentów animacja dokumentalna o próbie odnalezienia się w medycznych procedurach i hierarchii. Pobyt w szpitalu potrafi być absurdalnym doświadczeniem, o czym przekonała się nieprzygotowana na to reżyserka.
Kadr z filmu „Miasto poetów” (City of Poets), reż. Sara Rajaei
[Cztery kobiety i dziecko spacerują promenadą nad rzeką.]
„Twin Days”, reż. Nadia Szymańska, Sara Szymańska (Polska)
Podróż przez Stany na festiwal bliźniaków w Twinsburg w stanie Ohio staje się dla sióstr bliźniaczek próbą zrozumienia siebie i swojej więzi.
„W czterech ścianach” (Our Walls), reż. Živa Divjak (Czechy)
Trzy pokolenia kobiet spotykają się w przestrzeni jednego mieszkania. Córka rozpoczyna rozmowę ze swoją matką o poświęceniu, jakie wiąże się z opieką nad schorowaną babcią. W tej pięknej animacji dokumentalnej ściany wyznaczają granice wolności.
„Wycieczka z przewodniczką” (Guided Tour), reż. Alba Jaramillo (Francja, Portoryko)
Na karaibskiej wyspie ludzie nie zawsze żyli w zgodzie z naturą. Opuszczona baza wojskowa, do której chcą dostać się żądni wrażeń turyści, jest świadectwem mrocznej przeszłości. Młoda przewodniczka musi zdecydować, czy chce organizować nielegalne wycieczki, żeby zarobić na ratę kredytu.
