Z rodzinnych nagrań i fotografii irańska reżyserka tka historię metaforycznego miasta, w którym wszystkie ulice noszą imiona poetów. Jego mieszkańcy żyją w utopii, którą napędza miłość do poezji – do czasu. Gdy władza się zmienia i wybucha wojna, powstają nowe dzielnice dla uchodźców, a dotychczasowe nazwy ulic zostają zastąpione innymi. W życiu mieszkańców zaczyna panować chaos i gubią się wśród wspomnień o zapomnianych poetach. Film zdobył Europejską Nagrodę Filmową dla Najlepszego filmu krótkometrażowego w 2026 roku.